top of page

Hond mee op wintersport: spannend als je fanatiek skiër bent (maar absoluut de moeite waard)

  • Foto van schrijver: René Harmsen
    René Harmsen
  • 3 dagen geleden
  • 5 minuten om te lezen

Ik ben zo iemand die het liefst vanaf de eerste lift tot de laatste afdaling op de piste staat. Fanatiek, ja. En precies dáárom vond ik het best even spannend om onze hond mee te nemen op wintersport. Want hoe combineer je “ik wil skiën, heel veel skiën” met “ik wil óók dat mijn hond een topvakantie heeft”? Je moet toch rekening houden met wandelmomenten, rust, kou, pootjes… en eerlijk: je wilt niet de hele dag het gevoel hebben dat je aan het improviseren bent.


Afgelopen december hebben wij het gewoon gedaan: voor het eerst skiën met onze pup Rix in Les 3 Vallées, Les Menuires. En ik kan je zeggen: als je het slim organiseert, is het niet alleen haalbaar — het is echt fantastisch. Voor jou én voor je hond.

Twee mannen in skipak en op de ski's zwaaiend naar de camera met op de voorgrond een hond die springt naar sneeuw die wordt gegooid
Zoals je ziet, het was een groot feest in de sneeuw met onze hond Rix

Honden en sneeuw: bijna altijd een match made in winter heaven

Laten we beginnen met het leukste: de meeste honden zijn helemaal gek op sneeuw. Nieuwe geuren, rennen door verse sneeuw, rollen, spelen, stuiteren. Je doet je hond er echt een plezier mee, mits je rekening houdt met kou, pootjes en genoeg rust.


Bij Rix zagen we het meteen: sneeuw = instant geluk. En dat maakte het voor ons ook extra leuk, want je beleeft het gebied op een totaal andere manier dan wanneer je “alleen maar” skiet.


Onze bewuste keuze: aan de piste zitten (zodat je ritme werkt)

Wij zaten aan de skipiste in Frankrijk en dat hebben we expres zo geboekt. Niet omdat ik per se wil lunchen met uitzicht op mensen die hun ski’s verkeerd om dragen (oké, ook een beetje), maar omdat het logistiek zóveel rust geeft.

Doordat we dichtbij zaten, konden we tussen de middag in het appartement lunchen. Daardoor krijg je een perfect moment om je hond uit te laten, even te spelen en weer rust te pakken zonder dat je halve dag verdampt in heen-en-weer gereis.


Een hond in de sneeuw met op de achtergrond blauwe lucht en zon

Ons ritme in Les Menuires met pup Rix (werkt verrassend goed)

Dit was ons dagritme, en eerlijk: dit is de gouden tip als je én fanatiek wilt skiën én je hond mee hebt.

  • Vroeg opstaan: Verse broodjes halen (ja, baguettes in Frankrijk — het moet wel een béétje authentiek blijven) en Rix uitlaten met een goede, stevige wandeling.

  • Ontbijt: En vlak voordat we de skipiste opgingen: nog 10 minuten met Rix in de sneeuw spelen. Even energie kwijt, even plezier.

  • 09:00 – 12:00 skiën: Vol focus op het skiën, oftewel: Genieten!

  • Rond 12:00 / 12:30 lunchen in het appartement: Meteen ook Rix uitlaten en lekker met hem spelen in de sneeuw.

  • Lunchen + nogmaals spelen: Kort, maar intens. Je hond blij, jij reset.

  • 13:00 – 16:00 skiën: Tweede blok. En ja: dan voelt je skidag gewoon “volwaardig”.

  • Rond 16:00 Rix ophalen / terug naar huis: Als we nog ergens een drankje deden dan haalden we Rix op zodat hij erbij kon zijn. Gingen we direct naar huis, dan was het meteen weer spelen in de sneeuw.

  • ’s Avonds: Uiteraard af en toe ook lekker rennen en spelen in de sneeuw. Niet te lang (zeker met een pup), maar wel quality time.


Dit ritme gaf ons het gevoel dat we nergens “tekort” aan deden: niet aan skiën, niet aan aandacht voor Rix, en niet aan rust.


Mag ik met de hond skiën?

Dit is een belangrijke. Het korte antwoord: in de meeste skigebieden is skiën met een hond tegen de regels (en vaak ook om goede redenen: veiligheid, drukte, liften, aansprakelijkheid).


En toch… ik snap de verleiding. Wij hebben zelf een heel klein stukje geskied met Rix en dat was oprecht fantastisch. Zo’n moment waarop je denkt: dit is het leven.


Maar: het is tegen de regels, en ik wil daar heel duidelijk in zijn: ik raad het niet aan. Als je het tóch overweegt, doe dat dan alleen met het besef dat je een risico neemt — en houd deze veiligheidspunten in je achterhoofd:

  • Doe het alleen als je écht heel goed kunt skiën en volledig in controle bent.

  • Kies een rustig tijdstip en een rustige, brede piste met goed overzicht.

  • Ski’s zijn vlijmscherp en je wilt absoluut niet dat je (of iemand anders) tegen je hond botst of je hond verwondt.

  • Vermijd drukke pistes, onoverzichtelijke stukken, kruisingen en smalle doorgangen.


Mijn eerlijke advies: kies liever voor alternatieven die wél passen bij de regels en veiligheid, zoals winterwandelroutes, sneeuwspeel-momenten, of rustige uitlaatpaden rond het dorp. Daarmee maak je je hond minstens zo blij en dat zonder gedoe.


Praktische tips: zo hou je het leuk en veilig


1) Pootjes: sneeuw, ijs en zout

Sneeuw kan tussen tenen gaan klonteren, en zout kan irriteren.

  • Neem pootwax mee of schoentjes (wel vooraf laten wennen).

  • Spoel pootjes na wandelingen even af en droog goed.


2) Kou: ook stoere honden kunnen het koud krijgen

Zeker als ze stilstaan of nog jong zijn.

  • Overweeg een hondenjasje bij koude avonden of lange wandelingen.

  • Let op signalen: trillen, pootjes optillen, niet meer willen lopen.


3) Rust is net zo belangrijk als actie

Vooral bij pups: te veel sneeuwpret = overprikkeling.

  • Plan korte, leuke play-momenten en bouw rust in.


4) Sneeuw eten: leuk idee voor je hond, minder voor de buik

Veel honden eten sneeuw alsof het een snack is.

  • Houd het in de gaten en zorg dat je hond genoeg water drinkt.


5) Zoek vooraf een dierenarts in de buurt

Hoop dat je het nooit nodig hebt, maar het geeft rust om het paraat te hebben.


Extra tip: dogsitters in skigebieden (gamechanger voor fanatieke skidagen)

Nog één tip die ik zéker wil toevoegen, omdat dit voor ons echt het verschil maakte tussen “goed geregeld” en “perfect geregeld”: in veel skigebieden kun je (lokale) dogsitters vinden.


Sterker nog: op de website van Les 3 Vallées werden dit soort contacten zelfs benoemd. Dat vond ik verrassend handig en ook best geruststellend want het is blijkbaar heel normaal dat wintersporters soms een dag(deel) iets meer piste willen pakken, terwijl de hond óók een fijne dag heeft. Wij hebben via die route een hele lieve dame gevonden die één middagje met Rix wilde wandelen. En dat was precies wat we nodig hadden.


Waarom dit zo ideaal was:

  • Rix had een leuke middag: wandelen, snuffelen, aandacht, op zijn tempo.

  • Dogsitters kennen het gebied vaak goed en weten dus precies welke paden rustig zijn en waar je hond lekker kan lopen (in plaats van dat jij in je skibroek met Google Maps in de sneeuw staat te zwaaien).

  • Wij hadden óók een topmiddag: we konden die dag een lange tocht maken, echt ver het skigebied in, en lekker op de piste lunchen zonder op de klok te kijken.


Kortom: Rix een leuke middag, wij ook. Win-win-win.

Hond kijkt uit het raam van de gondel met op de achtergrond besneeuw bergen

Checklist: wat neem je mee voor je hond op wintersport?

  • EU-dierenpaspoort + chipgegevens (let op: zorg ook dat je hond de nodige vaccinaties heeft gehad)

  • Halsband/tuig + extra lijn

  • Pootwax of schoentjes

  • Handdoek (bij de deur) + deken

  • Voer + snacks + drinkbak

  • Poepzakjes (ja, ook in sneeuw)

  • Eventueel jasje/lampje voor de avond


Tot slot: is het het waard?

Als fanatiek skiër vond ik het vooraf spannend, omdat je echt rekening moet houden met je planning. Maar juist door dat duidelijke ritme (en door aan de piste te zitten) werkte het voor ons verrassend soepel.


En het mooiste: je hond geniet zó intens van sneeuw, dat je bijna denkt dat jij alleen maar “mee mag op zíjn vakantie”.

Opmerkingen


bottom of page